قصه هایی از تو؛ برای تو

پسرم… امروز، بعد از سال‌ها، دوباره وارد وبلاگی شدم که برای تو ساخته بودم. پسری که حالا نوجوان شده، با قدی بلندتر از من و دنیایی بزرگ‌تر از اون روزهایی که براش قصه می‌نوشتم… دوست داشتم اینجا بنویسم از هر چیزی که هر مادری می‌تونه برای پسرش ثبت کنه: 🦷 اولین دندون افتاده، 📚 اولین نمره‌ی بیست، 🚴‍♂️ اولین‌باری که بی‌اجازه رفتی دوچرخه‌سواری... اما بعد، زندگی افتاد به دویدن. و من شدم مادر خسته‌ای که همه‌چیز یادش موند، جز رمز عبور این وبلاگ! ولی شاید فقط رمز نبود که گمشده بود... خودم هم بین شلوغی‌ها و روزمرگی‌ها گمشده بودم. و حالا که دوباره پیداش کرد...

گلم اینجا افتاده بودی توی حوض مجبور شدم شلوارکت رو در بیارم راستی کوتاهی جلوی موهات شاهکار خودته و چون حوض جلوی ورودی مرقد باباطاهر بود شما همونطور رفتی مرقد اینجا آواز میخوندی من یه برندمممم آرزو دارم تو ......... کاسکه سواری همراه آجی  بهار شاهزاده ی من بلاخره راضی شدی بایین بیای عاشق این عکستم علیرضا عزیز...

رضای مادر: شهریور 1391  من و بابا بهروز و شما و آجی  بهار  و عمه سارا راهی مشهد مقدس شدیم.چون میخواستیم حلقه ی غلامی شما رد در بیاریم. شما سه سال و دوماهه بودی. این عکسا مال وقتیه که به همدان رسیدیم و یک روز اونجا بودیم.عکسای شما و آجی  بهار  اونوقت داداش  رسا هنوز به دنیا نیومده بود پارک آفتاب بودیم .یه چرخ و فلک اونجا بود که شما امکان نداشت که ازش پیاده بشی  فقط یه بار سوار کالسکه شدی و یکم هم آب بازی کردی خیلی بهتدن خوش گذشت. یه خاطره دنبال آدرس مقبره...

    به چهره ی معصوم فرزندم نگاه میکنم. گاهی اوقات فراموش میکنم که چگونه به خداوند التماس میکردم که فرزندی سالم به من عطا کند گاهی اوقات بر اثر خستگی روزانه و فشارهای زندگی" فراموش میکنم که چه شب ها و چه روزهایی اشک میریختم ز اری میکردم به درگاه خداوند"که فرزندی را که در شکم دارم را سالم به مقصد برساند فراموش میکنم که فرشته ای در کنارم دارم که اگر نبود همه چیز برایم بی مفهوم بود. فراموش میکنم بیشتر ببینمش بیشتر برایش وقت بگذارم کمتر سرش فریاد بکشم و کمتر مواخذه اش کنم. خدایا بار دیگر از درگاهت تقاضا میکنم که برای بزرگ کردنش و ...

عشقم نوشتن اولین نگاره بر تو مبارک                   علیرضا  عزیز   دلم  موفق  باشی  ...

آرام جانم : گاهی چقدر زود به آرزوهای کوچیک و بزرگمون میرسیم و یادمون میره که روزی آرزومون بوده انگار همین دیروز بود که به دنیا اومدی.دستات رو میبوسیدم و  میگفتم :جگرگوشه کی بشه مدرسه بری و با این دستای خوشکلت قلم بگیری و بنویسی الان اون روزا رسیده تو قلم میگیری و مینویسی جگرگوشه آرزوهای زیادی برات دارم به امید اون روزی که به باقی آرزوهام برسم.           *پسرم پایان نگاره ها بر تو مبارک باد*       ...

مثل همیشه خانم معلم گلت برامون عکس فرستادن  تخم مرغ هایی که شما برده بودی گل پسرم در حال پذیرایی از دوستای گل گلابش         علیرضادوستت دارم  ...

عزیز دلم: 1394/8/4 جشن پایان نگاره ها داشتین.وای که چقدر خوشحال بودی همش میگفتی فردا باسواد میشم  مادر فدای با سواد شدنت قرار شد هر کدومتون یکی از اجزاء سفره ی هفت سین رو تهیه کنیدن من هم برای شما و همه دوستانت تخم  مرغ آبپز کردم  و تزئنشون کردم    ...

...